Next

---

Partindo do sólido capaz permitido obtemos unha envolvente volumétrica máxima. Tomámola tal cal e afectámola polas condicións de bordo elixidas, segundo o carácter dos viarios e as edificacións próximas. Iso faille transformarse en obxecto singular, ao que a súa abstracción achega autonomía, con especial coidado nos accesos e conexións, que moi atentas á riqueza de trázaa urbana, resolven en continuidade as diversas cotas do lugar.

Unha segunda pel pecha e xera os ambientes apropiados para o traballo, quedando entre ambas as circulacións xerais e os espazos de relación e descanso.

Next

---

En resposta a un programa evolutivo que pretende satisfacer moi diversas actividades, unhas máis públicas que outras, e no a capacidade de adaptación e transformación no tempo pasa a ser un factor importante, o edificio expón unha organización capaz de continuas transformacións no seu uso.

Para iso disponse un sistema de circulacións que se desenvolve entre as dúas peles, como tronco de árbore, autónomo das organizacións particulares do espazo que envolve e climatiza, e que permite o funcionamento autónomo das partes do edificio e a anexión entre elas.

A organización interna responde tamén a estes criterios de flexibilidade, o programa mínimo da sede do COAG distribúese dunha forma continua en sección, deixando bolsas que, conectadas directamente coa circulación exterior, poden ser usadas de modo independente e diferentes horarios.

Buscouse un edificio que, cumprindo perfectamente o seu obxectivo funcional, achegue a consecución dunha contorna ambiental da máxima calidade posible, tanto no interior como cara ao exterior.

Por unha banda parece desexable manifestar a presenza da actividade pública, tan importante para a cidade, que nel se desenvolve. Por outra, esta transparencia permitirá incorporar a vida e as ofertas culturais do edificio ás actividades cidadás que se desenvolvan na praza, ampliando deste xeito a súa dimensión socializadora nunha contorna actualmente degradada.

Co obxectivo de implantar estes conceptos pénsase nuns materiais de fachada traslúcidos e transparentes, lixeiros, e con capacidade de resistencia, carga e elasticidade, paneis laminados compostos de vidro e polímeros illantes cun sistema de fixación puntual, en cuxo interior póidanse integrar os sistemas de climatización e captación de enerxía na procura do encontro entre tecnoloxía e arquitectura como conceptos converxentes.

Unha arquitectura cuxa imaxe responda á materialización dun modo de xestión da enerxía consumida e producida apostando polas técnicas clásicas pasivas unidas á aplicación de novas tecnoloxías. E como neses encontros que buscamos afanosamente, isto dá pé a ser parte fundamental da presenza e esencia do edificio.

A aplicación de novas tecnoloxías materialízase mediante a disposición na súa fachada sur e cuberta dun campo solar de células fotovoltaicas semitransparentes para xerar enerxía eléctrica a través dun sistema conectado á rede.

Con iso non se pretende un edificio re-vestido de células fotovoltaicas, senón que a súa particularidade radica na utilización dos paneis fotovoltaicos como elemento construtivo integrado.

Estas células estarán integradas nas láminas que forman a fachada como elemento que constrúe a súa imaxe e non como mero engadido.
O uso de distintos módulos fotovoltaicos definirase en función da necesidade de achegar diversos graos de transparencia ou opacidade á fachada, mediante configuración fría (xa que o dobre acristalamiento proporciónanolo a pel interior) e variando o sistema de encapsulamiento. De modo que poidan facer ademais a función de protección solar, efecto celosía, concibida como un conxunto de nubes cuxa densidade variará en función da luminosidade interior desexada, procurando optimizar a iluminación natural en todos os puntos do edificio.

Por outra banda o principio bioclimático está baseado na idea da creación dun ?sobre microclimático? é dicir, dunha envolvente translucida ou transparente que alberga os bloques de programa internos. A paisaxe protexida que se conforma entre estas dúas peles, crea un espazo semipúblico con condicións climáticas excepcionais, onde se pode pasar máis tempo fóra ao ofrecerse un exterior ao interior.

O espazo entre ambas actúa como como unha cámara ventilada no verán e amortiguador térmico mediante efecto invernadoiro, quentando o aire por isolación no inverno.