FÁBULA
MEMORIAS DUN NOVO FOGAR
A todas as persoas que vaian construir a súa vivenda!
Eu son Mari Carmen.
Unha señora da aldea…
Os anos foron rodando.
O tempo non pasou en valde!
Funme facendo maior.
Grande parte da miña vida foi de sacrificado traballo.
Os tempos non eran tan desafogados coma os de oxe en día.
Custoso foi o camiño.
Pero finalmente podo desfrutar dun tranquilo e acolledor fogar.
A vida nun lugar apacible dunha afastada aldea desprende finalmente serenidade por todos lados.
Unha grande parcela en medio de un área forestal acolle o meu feliz fogar.
Rodeado de naturaza e tranquilidade todo parece ir mais despacio.
Cada bocanada de aire se desfruta de outra maneira.
O reloxio parece ir non tan a presa.
As nubes non teñen presa o pasar polo lugar.
Pero de repente algo sucede.
Que acontece?
Que é ese ensordecedor barullo?
Quen anda a montar esa escandaleira?
Algo está a irromper na miña tranquilidade!
Que sucede?
Non pode ser!
O xigante da industria elixe a nosa aldea para se instalar!
Que podemos facer nós ante esta caprichosa mole!
Se decide irromper repentinamente nas nosas vidas, escapar buscando refuxio a outro tranquilo lugar vai a ser a nosa única saída!
Pero, onde me vou ir eu que esté mellor que aquí?
Como en uns meses podo crear un fogar coma o que conseguín en toda unha vida?
Merda!, Por qué tiveron que quebrar a miña tranquilidade?
Que fago agora?
A quen podo recurrir nestes tempos?
As cousas cambiaron e non son coma antes!
Quen me pode asegurar un novo e rico fogar nestes novos tempos?
Todo é mais complicado coas novas normativas e administracións!
Estamos perdidos!
Espera ahí!
O outro día na tenda!
Faláronme do fillo de Amil!
Claro!
Fai pouco que voltou de estudar da Coruña.
Por fin saíu arquitecto e voltou a casa!
Está traballando pola súa conta.
Fun falar con él.
Expliqueille a situación.
Pódenos axudar dixo!
Polo que me contou, xa podo estar tranquila.
Uff, menos mal, xa podo respirar!
El ocúpase de todo e en uns meses podemos ter novo fogar!
Ademais como acaba de comezar parece que ten ganas de facer cousas novas.
Quizais as gañas de facer dun arquitecto xoven sexa o meu mellor aliado neste momento.
A parcela xa á buscamos.
Está ben!
A zona é afastada.
Tranquila coma buscábamos.
Lonxe do monstruo este.
Non queremos que volva a pasar o mesmo!
É a pé do monte.
Na falda do Faro.
Inda ten algo de pendente.
Varios bancais axudan a salvar o desnivel.
Unha antiga poza de regadío, xa abandonada no seu uso, aséntase nunha esquina.
O camiño público morre alí.
Parece que volveremos ser felices aquí!
A vivenda ten que recoller o sol o mais que poida.
Hai que aproveitar esas boas vistas que ten do val cara o sur.
Xa non van vivir con nos os fillos, que sexa pequena!
Oxe fumos ver por primeira vez o que nos propuña Carlos.
Fixo unha maqueta moi chula!
Así pódese ver perfectamente como é o terreo.
Carai, parecía que non había tanto desnivel.
E é tan estreita?
So hai ese espazo entre o veciño e a poza?
Pois está ben isto da maqueta, axuda a ver moitas cousas!
E a casa é asi?
Cando mo contabas sobre o plano non entendía nada!
Ademais pódese abrir?
Si sacas o tellado podes ver todo por dentro en verdadeira magnitude.
E o garaxe de abaixo tamén.
Xa entendo todo!
Si, xa o teño claro.
Pois non é coma o que tiñamos en mente!
Pero sí, está moi ben!
Esa primeira peza incrustada no terreo para o sótano queda perfectamente integrada na parcela.
Sí, medio enterrada, medio asomada ó acceso principal.
Dun material mais rotundo e pesado para acompañar esa idea?
Si, pode ser.
E logo a peza da vivenda non é en L coma pedíramos para aproveitar mais a luz!
Que así se aproveita mellor?
Os dormitorios a nacente…
A cociña tamén ten luz a través do acceso principal….
Cunha terraza propia!
O acceso principal o lado da poza e do camiño…
Recollido no primeiro quebro da peza…
Unha ampla cristaleira nunha zona de acceso estratégica e centrada!
O salón_comedor na zona privilexiada de soleamento e vistas….
Ahí na esquina sobre o garaxe…
Cunha terraza sobre a peza inferior….
E con ese segundo quebro para dirixir ás vistas o val?
Paréceme perfecto!
Sí que se integra na parcela!
E saca o máximo rendemento dela.
Responde as nosas necesidades e cunha forma chula.
Esa segunda peza mais lixeira asentándose sobre a primeira mais rotunda enterrada.
Si que está ben isto da arquitectura moderna.
Pódense facer mais cousas das que eu pensaba!
Podes sacar moitas mais cousas que cunha casa normal!
Pois adiante!!
Sí, adiante,
Visto o visto confiamos en ti.
Xa comezaron os traballos!
Visto así en realidade inda queda mellor do que pensaba.
Ese muro de formigón que se quebra para enterrarse ahí na parcela é impresionante!
E esa lousa de formigón apoiada sobre estos…
Xerando esa forma tan agradable….
Con esos finos pilares metálicos suxeitando a cuberta lixeiramente inclinada….
Ten boa pinta isto,
Ten moi boa pinta!
Creo que imos volver a ser felices neste noso novo e moderno fogar
Mais felices ca antes.
Por fin volvo respirar tranquila.
E mais contenta ca antes.Non che contaba eu con que fose saír tan ben a cousa!
Moralexa:
Cando queiras construir un novo fogar…
En un bo ARQUITECTO debes confiar!